مقدمه: مت آمفتامین یک داروی محرک سیستم عصبی مرکزی می باشد، اما این دارو به طور فزاینده ای به شکل قرص های روان گردان توسط جوانان و نوجوانان یعنی گروهی که در سن تولید مثل می باشند، مورد سوء مصرف قرار می گیرد. این موضوع به صورت یک معضل اجتماعی در آمده است. در این مطالعه تجربی، اثرات مت آمفتامین بر روی خصوصیات اسپرم موش های صحرایی بالغ ارزیابی شده است.روش: مت آمفتامین یا سالین به صورت داخل صفاقی در سه تجربه زیر تزریق گردید. در تجربه اول 24 موش صحرایی بالغ نر برای یک بار تحت تزریق دارو به میزان 10mg/kg قرار گرفته و اسپرم ها از ناحیه دم اپیدیدیم 6، 12، 24، 48، 72 و 168 ساعت (در هر زمان 4 موش) بعد از تزریق نمونه برداری شدند. به 6 موش سالین تزریق شد و به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. در تجربه دوم، به چهار گروه چهارتایی از موش ها به ترتیب سه دوز مت آمفتامین (5, 10, 15mg/kg) و سالین تجویز شد و 24 ساعت بعد مورد ارزیابی قرار گرفتند. در تجربه سوم، 16 موش به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند و به مدت 14 روز هر روز یک بار (دوره اسپرم سازی) تحت تزریق دارو 1، 5, 10mg/kg) مت آمفتامین و کنترل) یا سالین قرار گرفتند و 24 ساعت بعد از آخرین تزریق، اسپرم ها نمونه برداری شدند. تحرک، تعداد و مورفولوژی اسپرم های نمونه برداری شده مورد ارزیابی قرار گرفت. در این تحقیق همچنین وزن بدن و بیضه ها در پایان هر سه تجربه اندازه گرفته شد و از نسبت وزن بیضه به وزن بدن به عنوان یک ایندکس در پایان هر تجربه استفاده شد.نتایج: در ساعات 24 و 48 بعد از یک بار تزریق 10mg/kg مت آمفتامین تعداد اسپرم ها کاهش معنی داری در مقایسه با گروه کنترل داشتند (به ترتیب P£0.05, P£0.001). در تجربه دوم، تعداد اسپرم ها برای هر سه دوز مت آمفتامین با P£0.001 برای دو دوز بالا و P£0.05 برای دوز پایین، کاهش معنی داری داشت. نتایج تجربه سوم مشابه بود اما کاهش تعداد اسپرم ها در این تجربه شدیدتر از تجربه دوم بود. مت آمفتامین نسبت وزن بیضه به وزن بدن را در تجربه اول و دوم تغییر نداد، اما دارو ایندکس فوق را در موش های تجربه سوم که روزانه دوزهای 10mg/kg و 5 دارو دریافت کرده بودند به صورت معنی داری کاهش داد. اختلاف معنی داری در رابطه با مورفولوژی و تحرک اسپرم ها بین گروه های آزمایش و کنترل مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که مصرف مکرر و دوزهای بالای داروی مت آمفتامین ممکن است باعث کاهش تعداد اسپرم های بالغ موجود در دم اپیدیدیم شود و اثرات منفی روی قدرت تولید مثل افراد معتاد داشته باشد.

امروزه انجماد اسپرم به منظور حفظ آن در کلینیک های درمان ناباروری امری رایج است. یکی از روش های جایگزین در حفظ اسپرم، خشکاندن انجمادی است. این فرایند شامل سه مرحله است. مرحله اول، انجماد است که طی آن حلال از حل شونده جدا می شود و آب بلور های یخ را شکل می دهد. مرحله دوم خشک شدن اولیه است، که در این مرحله فشار کاهش می یابد و گرما برای آغاز تصعید بلور های یخ به کار می رود. در طول مرحله سوم که خشک شدن ثانویه است، جذب نهایی آب باقیمانده صورت می گیرد. برای استفاده مجدد از اسپرم، باید آبدهی انجام گردد. خشکاندن انجمادی مزایای زیادی دارد از جمله این که نیاز به نیتروژن مایع برای نگهداری طولانی مدت را مرتفع می نماید و این قابلیت را فراهم می آورد که نمونه خشک شده در دمای C4 یا دمای اتاق نگهداری شود. در حفظ اسپرم به روش خشکاندن انجمادی، فقدان کلی حرکت در نمونه های آبدهی شده دیده می شود. زنده مانی اسپرم به دنبال این روش می تواند حفظ شود. یکی از ناهنجاری هایی که به دنبال خشکاندن انجمادی در اسپرم رخ می دهد، ناهنجاری مورفولوژیک است به خصوص در ناحیه دم که دم های خمیده بیشترین نسبت این ناهنجاری ها را به خود اختصاص می دهند. آکروزوم بخشی از اسپرم است که در همه محیط های کشت بسیار تحت تاثیر خشکاندن انجمادی است که البته می تواند با این روش حفظ شود. برخی مطالعات حیوانی آسیب به DNA اسپرم به دنبال خشکاندن انجمادی را نشان می دهند اما مطالعاتی هم حفظ یکپارچگی DNA را نشان داده اند. استفاده از تری هالوز در خشکاندن انجمادی می تواند منجر به حفظ میکروتوبول ها گردد. در این مقاله مروری به مطالعات انجام شده در زمینه خشکاندن انجمادی اسپرم و اثرات آن بر پارامترهای اسپرم پرداخته می شود.

تکنولوژی جدید در زمینه ناباروری باعث شده است که برای درمان مردان عقیم که آزوسپرم بوده اند تحولی ایجاد نماید به طوری که اسپرم با تعداد محدودی که از طریق پونکسیون اپیدیدیم PESA یا با استخراج آن از نسج بیضه TESE حاصل می شود با روش میکرواینجکشن TCSI امکان باروری داشته باشد. لذا با توجه به موقعیت پیش آمده در درمان این افراد یافتن همان تعداد کم اسپرمها نیز اهمیت پیدا کرده است و از طرفی Silber مشخص کرده است که 50% موارد آزوسپرمی غیر انسدادی دارای کانونهای اسپرماتوژنر هستند. بنابراین چنانچه به روشهای مناسبی دسترسی پیدا کرد امکان یافتن تعداد کم اسپرم در بیماران و باروری وجود دارد. مطالعات مختلفی از نظر بیوفیزیکی و وضعیت ظاهری بیضه ها، میزان عروق آن، آزمایشات هورمونی، ایمونولوژی و همچنین چگونگی نمونه برداری انجام شده تا بهترین و موثرترین راه در مشخص کردن و استخراج اسپرم از بیضه شناخته شود.

ارزیابی پارامترهای اسپرمی در روشهای کمک باروری از جمله در تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) و لقاح آزمایشگاهی (IVF) از اهمیت بالایی برخوردار است. از جمله فاکتورهای دخیل در این روشها می توان به غلظت، تحرک و مورفولوژی اسپرم اشاره کرد. نشانگرهای متعددی جهت ارزیابی بلوغ اسپرم وجود دارد. از جمله تغییر وضعیت در ساختار غشا پلاسمایی اسپرم و تشکیل گیرنده جهت اتصال به اسید هیالورونیک (HA). بنابراین هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین قابلیت اتصال اسپرم به اسید هیالورونیک با پارامترهای اسپرمی در افراد نابارور ICSI می باشد. نمونه های منی از 36 بیمار نابارور مراجعه کننده به مرکز باروری و ناباروری اصفهان جهت ICSI جمع آوری شد. بخشی از نمونه ها جهت ارزیابی درصد اتصال اسپرم به HA و بخشی دیگر برای بررسی مورفولوژی (رنگ آمیزی پاپانیکولائو)، غلظت و تحرک اسپرم بر اساس WHO استفاده شد. محاسبه درصد اتصال اسپرم به HA با قرار دادن نمونه اسپرمی در مجاورت اسید هیالورونیک درون ظرفهای میکرواینجکشن انجام شد. درصد اسپرمهای متصل به HA با درصد اسپرمهای دارای مورفولوژی غیرطبیعی ارتباط معکوس معنی دار P=0.001) و (r=-0.524، با غلظت P=0.002) و (r=+0.499 و تحرک اسپرم P=0.015) و (r=+0.402 ارتباط مستقیم معنی دار می باشد. با توجه به نتایج بدست آمده از این مطالعه، ارزیابی قدرت اتصال اسپرم به HA می تواند بعنوان یک روش مناسب برای انتخاب بهترین اسپرم و در نتیجه بهبود نتایج ICSI مورد استفاده قرار گیرد.

The current study aimed to optimize artificial insemination in aged broiler breeder hens in two experiments. In the first experiment, the effect of (two) different diluted semen temperatures (5 and 25 °C) of Hubbard rooster (40 roosters, 58 weeks of age) on fertility, hatchability and sperm penetration (SP) rate in the perivitelline layer of Hubbard hen (180 hens) were investigated. In the second experiment, three (different) sperm concentrations (100 (C100), 200 (C200), and 400 (C400) million sperm in 0.25 mL per hen) of Hubbard roosters (40 roosters, 62 weeks of age) on fertility, hatchability and SP rate of Hubbard broiler breeder hens (270 hens) were explored. In the first experiment, the results showed that the temperature of 5 °C of diluted semen compared to the 25 °C, increased percentage of hatchability of set eggs, hatchability of fertile eggs, and SP and decreased early embryonic mortality. The results of the second experiment showed the highest percentage of fertility and SP rate were observed at treatment C400. Also, in this experiment that highest percentage of hatchability of set eggs and hatchability of fertile eggs and lowest early embryonic mortality were observed at treatment C400. Return on investment (ROI) of the treatments C200 and C400 was approximately 2.9 and 1.4, respectively. In overall, the results of this study showed that (in attention to ROI and hatchability) to optimize artificial insemination of aged broiler breeder hens we can use a sperm concentration of 200 to 400 million in 0.25 mL per hens at 5 °C.

زمینه و هدف: تعداد زیادی از مردان در سراسر جهان سیگار می کشند و به عنوان یک واقعیت شناخته شده است که دود سیگار، حامل بسیاری از مواد جهش زا و سرطان زا می باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر کشیدن سیگار بر پارامترهای اسپرم انجام شده است.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی از فروردین تا دیماه 1390، 188 مرد وارد مطالعه شدند. پارامترهای اسپرم، مطابق شاخص های سازمان جهانی بهداشت، جهت اسپرموگرام اندازه گیری و در دو گروه مردان سیگاری و غیر سیگاری با یکدیگر مقایسه شدند. سپس داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل و کای اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. P-value کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: یافته های مطالعه نشان داد که از مجموع 188 مردی که مورد مطالعه قرار گرفتند، 40 نفر (21.7%) سیگاری و 144 نفر (78.3%) غیر سیگاری بودند. تفاوت آماری معنی داری در پارامترهای اسپرم در بین دو گروه وجود نداشت P<0.05)).بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه ما گزارش های مبنی بر تاثیر سیگار را به تنهایی بر پارامترهای اسپرم تایید نمی کند.

سابقه و هدف: واریکوسل از جمله عوامل ناباروری در مردان است. این بیماری، با تغییر در دما و درناژ وریدهای بیضوی موجب اختلال در اسپرماتوژنز و کاهش باروری می گردد. هر چند واریکوسلکتومی، درمان اینگونه بیماران می باشد اما امروزه روشهای کمک باروری و آماده کردن به روشهای مختلف از جمله Sperm processing و انجام swin up کمک قابل توجهی به این بیماران جهت بارور شدن می نماید.مواد و روشها: این مطالعه به روش مداخله ای در 155 نفر در سال 83 در مرکز ناباروری دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد. پارامترهای اسپرم افراد واریکوسل قبل و بعد از Processing مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: میانگین سن بیماران 31.8 سال بود. حرکت اسپرم در Grade III و Grade IV قبل از Sperm processing بترتیب 53.9% و 12.9% بود که بعد از آماده سازی، بترتیب به 78.8% و 56.8% افزایش یافت. Total motility در گروه کمتر از 40 درصد حرکت اسپرم، از 19 نفر به 87 نفر یعنی بیش از 80 درصد افزایش یافت.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در این نوع بیماران می توان به آماده سازی و جمع آوری اسپرمهای مناسب، شانس باروری را افزایش داد.